Sözleri
Gözü dünyâ mı görür âşık-ı dîdâr olanın
Dilberi sen gibi bir mâh-ı dil-âzâr olanın
Gayra meyli olamaz aşkın ile yâr olanın
Yücedir rütbesi mihrinle hevâ-dâr olanın
Ayağı yer mi basar zülfüne berdâr olanın
Aşk u şevk ile verir cân ü seri döne döne
Nâr-ı aşkınla yanan şem’a-i kâfûr gibi
Sâf eder sînesin âyîne-i billûr gibi
Cûş eder mevc-i dili mevc-i yem-i nûr gibi
Görünür bâng-i “enellâh” ile Mansûr gibi
Tutuşur meş’al-i âhı şecer-i Tûr gibi
Savrulur göklere her bir şereri döne döne
Sana dil-beste olan zülf-i perîşânın ile
Mest olur gerçi mey-i la’l-i gül-efşânın ile
Hûna âğâşte olur hançer-i müjgânın ile
Âkıbet yârelenür pençe-i hicrânın ile
Saplanıp sîh-i gama âteş-i sûzânın ile
Laht-ı biryâna döner tâ ciğeri döne döne
Her tecelli kim eder aşk-ı dil-efrûz-i nigâr
İnleyip bâd açar la’lini gül-bâğ-ı bahâr
Cûylar girye edip na’re urur mürg-i hezâr
Raks eder pîr-i felek vecd ile bî-sabr ü karâr
Kimi bî-savt ü hurûf ü kimi pür-nâle vü zâr
Zikr eder Hakk’ı cihân zîr ü beri döne döne
Cezbe-i aşk ile bir âleme kıldın ki hirâm
Düşdü sermest gönül bezmine bî-bâde vü câm
Çeşmime oldu hüveydâ nice merdân-ı kirâm
Kimi Veys ü kimi Bedr ü kimisi Şems-i be-nâm
Mevlevî gibi şebistân-ı mehabbetde müdâm
Şem’inin yanmada pervâneleri döne döne
Âh kim gerdiş-i dûlâb-ı cihân gibi nisâb
Aksine devr ile idüp yine cüllâbı serâb
Etdi bu bâğda bir serv-i revânım kem-yâb
Kıldı üftâde-i çâh-ı çemenistân-ı türâb
Nevh-i nâlemden olup devrine zencîr-i tınâb
Dil ü çeşmin dökülür eşk-i teri döne döne
Kıldı hasret beni sergeşte vü mestâne-revân
Nâr-ı firkat dilime açdı nice dâğ-ı nihân
Başdan başa olup zâr tenim dîde-i cân
Görmeğe zülfü içinde rûh-i cânânı ayân
Şems olup hem-revîş-i mihr ü meh-i nûr-efşân
Seyr eder çarh ile şâm ü seheri döne döne