Nasıl Dayandın Ya Resulullah

Bu zulmü sana reva gördüler, nasipsizler seni bilemediler Türlü türlü hile pusu kurdular, yollarına diken taşlar koydular Nasıl dayandın sen ya Resulallah Gözü yaşlı hicret ettin Mekke’den, hüzünlü gönülle döndün Taif’ten Sevdiklerin bir bir göçüp giderken, sessiz sessiz üzülüp de ağlarken Nasıl dayandın sen ya Resulallah **** Uhud’da Hamza’na bakıp ağlarken, Mus’ab bin Umeyr’e veda ederken Şehit ashabını bir bir görürken, son kez ağlayarak veda ederken Nasıl dayandın sen ya Resulallah Sensiz yetim kaldı yetim ümmetin, ezan okuyamaz oldu Bilal’in Hani çok sevdiğin Hasan Hüseyin’in, ağlar oldu sensizken Ehli Beytin Seni çok özledi ya Resulallah **** Karnına taş bağladın, günlerce aç kaldın Evlatların toprağa girerken içten yandın Gece sabahlara dek ümmetin için ağladın Bunca zulme, bunca kedere, bunca acıya nasıl dayandın Taif’in yollarında kanın aktı toprağa, beddua etmedin hiç, el kaldırdın Hakk’a “Bilmiyorlar” dediğinde merhametle sığındın, seni taşlayanlara bile derman aradın Uhud’da Hamza’nın sine-i çakını gördün, genç Mus’ab’ın üstünü bir bürdeyle örttün Dişin kırıldı, kanadı o mübarek yanağın; ayrılık acısıyla Efendim kavruldu bağrın Ey derdimizin tabibi, ey gönlümüzün sultanı Sana reva görüldü bu dünyanın cefası Biz senin hasretinle yanıp tutuşmaktayız Şefaat eyle bize, kapında sana aşığız Bizleri unutma ne olur ya Resulallah, ne olur ya Resulallah