Ne Edeyim Ömrüm Seni

Boş boşa geçirdin ömrü ne edeyim ömrüm seni Mâsivâyla doldun gönül ne edeyim ömrüm seni Zaman birden geçip gitti gençliğim alıp tüketti Bak koskoca ömür bitti ne edeyim ömrüm seni Sana güvenip kanmışım vefâlı bir dost sanmışım Çok geç anladım yanlışım ne edeyim ömrüm seni Giden demler gelmeyecek telâfisi olmayacak Gâfil olan ağlayacak ne edeyim ömrüm seni Söyle kimi kandırırsın ben giderim sen kalırsın Ölsem intikam alırsın ne edeyim ömrüm seni Hayrın azdır şerrin fazla işin gücün hep infazla Oyaladın bahar yazla ne edeyim ömrüm seni Bahar tatlı yazın pek hoş lâkin acı ve soğuk kış Verip afyon ettin sarhoş ne edeyim ömrüm seni Nazlı büyütüp besledin kibir benlikle süsledin Nefse şeytân’a yasladın ne edeyim ömrüm seni Yolumda yoldaşım oldun beni gafletlere saldın Elden gençliğimi aldın ne edeyim ömrüm seni Kocaldım terk ettin beni eskitip pörsüttün beni Eyvah geldi ecel demi ne edeyim ömrüm seni Tükendi ömrümün nakdi yaklaştı hesâbın vakti Bozdurdun Hakk ile ahdi ne edeyim ömrüm seni Pişmanlık fayda vermiyor geçen günler ger gelmiyor Kimseler hâlim bilmiyor ne edeyim ömrüm seni Yunûsî bak günler geçti nice civan merdi biçti Tohum gibi yere saçtı ne edeyim ömrüm seni