Sana İbret Gerek İse

Sana ibret gerek ise gel göresin bu sinleri Ger taş isen eriyesin bakıp göricek bunları Şunlar ki çoktur malları gör nice oldu halları Sonucu bir gömlek giymiş onun da yoktur yenleri Kanı mülke benim diyen köşk ü sarây beğenmeyen Şimdi bir evde yatarlar taşlar olmuş üstünleri Bunlar eve girmeyeler zühdü tâat kılmayalar Bu beyliği bulmayalar zirâ geçti devrânları Kanı ol şirin sözlüler hani ol güneş yüzlüler Şöyle gâib olmuş bular hiç belirmez nişânları Bunlar bir vakt beyler idi kapıcılar korlar idi Gel şimdi gör bilmeyesin bey kangıdır ya kulları Ne kapı vardır giresi ne yemek vardır yiyesi Ne ışık vardır göresi dün olmuştur gündüzleri Birgün senin dahi Yunus benim dediklerin kala Seni dahi böyle kıla nitekim kıldı bunları