Sözleri
Gel ey gurbet diyârında esir olup kalan insan
Gel ey Dünya harâbında yatıp gafil olan insan
Gözün aç perdeyi kaldır duracak yer mi gör Dünya
Kati mecnun durur buna gönül verip duran insan
Kafeste tutiye sükker verirler hiç karar etmez
Aceb niçün karar eder bu zindâna giren insan
Ne müşkül hâl olur gaflette yatıp hiç uyanmayıp
Ölüm vaktinde Azrâil gelince uyanan insan
Kararmış kalbin ey gaafil nasihat neylesin sana
Hacarden katıdır kalbi öğüt kâr etmeyen insan
Bu derdin çâresin bul sen elinde var iken fırsat
Ne ıssı sonra âh u zâr edüp hayfâ diyen insan
Niyâzî bu öğüdü sen ver evvel kendi nefsine
Değil gayriye andan kim tuta her işiten insan