Sözleri
Ben dost hevâsına düşdüm özge hevâ neme gerek
Başımda dost sevdâsı var dahî sevdâ neme gerek
Ey zâhid-i dünyâ-perest var zühdünü arz eyleme
Ben âşık-ı şûrîdeyem zerk u riyâ neme gerek
Ben dost yolunda nakdimi hep oynayub ütdürmüşem
Çün gitdi küllî varlığım havf u recâ neme gerek
Ben lâubâlî giderem iki cihânı n’iderem
Meylim yok sekiz uçmağa pes mâsivâ neme gerek
Ben uykumu fikr etmezem düş görüb ta’bîr etmezem
Ben gelmezem ben gitmezem bekâ fenâ neme gerek
Ben mest-i ezel gelmişem ben tâ ebed mest giderem
Hiç ayılmaz esrikliğim zühd ü takvâ neme gerek
Ben dost ile peymânımı “elest”den ön berkitmişem
Ben dostu ıyân görmüşem hayâl rüyâ neme gerek
Gerçi sûretde insânem ben sultân-ı ins ü cânem
Ben fârig-i dü cihânem işbu kavgâ neme gerek
Ben Eşrefoğlu Rûmî’yem ben bâkîyem kadîmem
Ben ol mürg-i lahûtîyem arz u semâ neme gerek