Sözleri
Ahmağa verme sırrını bir gün gelir açar olur
İyi niyetliyim deyip döküp yere saçar olur
Sıdkı sadâkati bilmez söz verir sözünde durmaz
Tam da güvendiğin anda sırtın dönüp kaçar olur
Denedim sayısız defa sorsan nedir bilmez vefâ
Görse etrafta bir hatâ hemen paha biçer olur
Kendi de bilmez aldanır niyetini hâlis sanır
İyilik diye şerre varır imânsızca göçer olur
Kendisini âkil sanır şol nefsini ilâh tanır
Gâfil doğup gâfil ölür gaflet suyun içer olur
Almaz mânevî kokuyu kurumuştur vefâ suyu
Bilmez dosta kazar kuyu ol kuyuya düşer olur
Zanneder ki iylik yapar yapım derken yakıp yıkar
İyliğinden fitne çıkar cehennemde pişer olur
Ayıya bak neler etti dostum dedi taşı attı
Gûya dosta iyilik yaptı kendisi de şaşar olur
Akıllı ona denir ki ayılarla dostluk kurmaz
Dostluğuna hiç güvenmez ayılardan kaçar olur
Ben ahmak değilim diyen ispatlasın dediğini
Akıl fikir ferâsetle Hakk’ı bâtıl seçer olur
Yunûsî Allah’a yalvar komasın ahmak eline
Allah’ın sevdiği kullar ahmaklıktan geçer olur