Sözleri
Âkıl isen ey bahtiyâr
Dîvâneye etdirme zâr
Dünyâyı uhrâyı yıkar
Edince zârını hezâr
Dîvâneler âh eylese
Derd ile Allah söylese
Âkıller anı anlasa
Âhı eder arşa güzâr
Dîvâne bir muammâdır
Renksiz renksiz müsemmâdır
Ölçülmez ka’r-i deryâdır
Deryâ ile olmaz bâzâr
Dîvâneye yokdur kalem
Kork Allah’dan verme elem
Dîvâneye eden zulem
Râh-i hidâyetden azar
Dîvâneye kahr-ı Hudâ
Aklını başından cüdâ
Âkıl ana etmez nidâ
Dîvâne sanki bir mezâr
Dîvâneye ülfet eden
Elfâz-ı küfür söyleden
Envâ-ı küfür öğreden
Kendi îmânından bîzâr
Dîvâne ile anlaşan
Gülüp söyledip uğraşan
Arsız kemâlsiz söyleşen
Nâr-ı cehennemde kızar
Lutf ile kahri bilmeyen
Havf-i Hudâya gelmeyen
Emr-i Kur’ân’ da olmayan
Dîvâneden beter azar
Bilmeye seni ver nânı
Allah içün doyur anı
Zararsız yere iskânı
Eyle Hudâ rahmet yazar
Zikr eyle gel bir Allah’ı
Tefekkür hikmetu’llahı
Dîvâne olma va’llahi
Mecnûn ile olmaz bâzâr
Dîvâneler değil hâlî
LUTFİYÂ olmakdan velî
Zâhirde görünür deli
Derdlere dermânlar yaza