Sözleri
Âriflerin özünde irfân’a sevdâsı var
Münkirlerin irfân’la ezelden kavgası var
Hakk nice kul yaratmış âlemleri donatmış
Âbidlik zâhidlik hoş ârife sevdâsı var
Ledünni ilmi bilir hikmet yanında yürür
Hakk’ı ayânen görür zâhidin rüyâsı var
Lezzeti aşk tatmıştır nûr’u nûr’a katmıştır
Benliği bırakmıştır Hakk ile safâsı var
Hasta ezelden canı münkir nitsin irfân’ı
Anlamazsa Kur’ân’ı cahîmde cezâsı var
Anlamaz inkâr eder şeytân yoluna gider
Bilmez şeytân’lık eder ârife ezâsı var
Zâhid’lere söyleyin bizden selâm eyleyin
Aşkı inkâr etmesin aşka muktezâsı var
İrfân ehline bakın hor görmeyin ha sakın
Rabb’i ona çok yakın irfân’a sezâsı var
Gerçek ârif olanlar varlığın eyler fenâ
Nefyü ısbat ederek nefsinin ifnâsı var
Zâhidin bildikleri zühd ile takvâsıdır
Âriflerin gönlünde sadece Mevlâ’sı var
Habîbullah peşinde Habîb dâim düşünde
Ona benzemek için fakr ile fenâsı var
Tûl-ü emel yapmayıp nimetlere bakmayıp
Dünyâyı fânî sayıp dâimâ gınâsı var
Yunûsî dön yüzünü bağla Hakk’a özünü
İkrarla de sözünü ârifin rızâsı var