Sözleri
Aşkın odu düştü câna eritti yürek yağını
Kesti hevasetin kökün oda yandırdı bağını
Kazdı kahır kazmasıla cânda cefâ ocağını
Çaldı nefsimin (boynuna) himmet eri bıçağını
Rahmet suyu ile yudu gönlüm evin ap-arıca
Hizmet kapısından ona sundu şükür ayağını
Her kim bizi yerer ise Hak dileğin versin ona
Vurmaklığa kasd edenin düşem öpem ayağını
Her kim bize taş atar ise güller nisâr olsun ona
Çırağıma kasd edenin Hak yandırsın çırağını
Miskîn gönlün aşk elinden iki büküldü vücûdu
Tevbe kapısından sundum ona imân dayağını
Gel imdi ey miskin Yunus hevâseti elden bırak
Çalab’ım rûzı eyle bize kanâat bıçağını