Sözleri
Ayrılıktan derdi var mahzun neyin
Dinleyin, feryâdı neyden dinleyin
“Sazlığımdan ayrı düştüm, ağlarım
Dinleyen her gönlü kor kor dağlarım
Hasretinden gönlü yangın olmayan
Dinler ammâ anlamaz hiçbir zaman
Her garîbin bahsi vuslat yâdıdır
Yâre dönmek dâimâ feryâdıdır
Her çeşit mecliste döktüm gözyaşı
Her nevî insânın oldum yoldaşı
Herkesin kendince dostuysam da ben
Yok derûnumdan ve sırrımdan bilen
Sırrım efgânımdan ayrılmaz fakat
Nûru yok, gözler kulaklar hep sakat
Can, beden mülkünde elbet âşikâr
Var mıdır hiç rûhu görmüş bahtiyâr
Hiç havâ zannetme âteştir sesim
Kimde âteş yoksa “yok olsun” derim
Ses veren şey, neyde, sevdâ âteşi
Mest eden şey, meyde, sevdâ âteşi
Hem belâdır, hem devâdır, ney sana
Dost olur, müştâk olur ney, insana
Kanlı yoldan, bahsi aşkından açar
Mecnun’un meşhur firâkından açar
Aklı terk etmişler anlar bizleri
Dil için bir tek kulaktır müşteri
Gam dolan günler uzar, geçmez olur
Günlerim korlarla yoldaş, kavrulur
Gam yemem bulmuşsa çok günler zevâl
Ey misalsiz sâfiyet, sen, bizle kal
Bir balık hâriç, sudan herkes çıkar
Bahr-i sevdâdan nasipsizler bıkar
Ham olan dinler mi olgundan kelâm
Sussun artık işbu feryat, vesselâm !