Sözleri
Bâd-i hazân esdi bâğlar bozuldu
Gülistânda katmer güller mi kaldı
Şecerler kırıldı bârlar üzüldü
El atacak dahî dallar mı kaldı
Bir sel aldı sahrâları bürüdü
Ağaçlar kurudu kökler çürüdü
Erler yüreğinde yağlar eridi
Hasb-i hâl edecek kâller mi kaldı
Bozuldu dünyânın bâğ u bostânı
Zâğ-ı siyeh yakdı bu gülistânı
Bülbüller okusun derdli destânı
Elvân nakış keşmir şallar mı kaldı
Er olan eridi yağ gibi gitdi
Şîr-i nerler zîr-i türabda yitdi
Serviler yerinde mugaylân bitdi
Petekler söndüler ballar mı kaldı
Ebnâ-yı zemânın gaflet serinde
Oynarlar gülerler yerli yerinde
Seâdet hidâyet binde birinde
Helâki fark eder haller mi kaldı
Er olan çekildi çıkdı aradan
Herbiri mahvoldu gitdi sıradan
Gazab etdi âlemleri yaradan
Mübtelâ olmamış iller mi kaldı
Dillerde kalmamış hidâyet nûru
İslâmın kalmamış kalbde sürûru
Kurbân olur islâm bulsa kubûru
LUTFÎ Hak söyleyen diller mi kaldı