Sözleri
Bahr-i hayrete salar güneşleri hâlın senin
Gönlüm eyler nehr-i nûr dolunca hayâlin senin
Ey kerem-pîşe niyâzdârın yüzü yerlerdedir
Levhâ-i sadrımda sâbit nakş-ı eşkâlin senin
Olmuş oldu ey dirîğ nâmım mekālinden berî
Kim görübdür menden özge böyle bir hâlin seni
Akl ile aşkı beraber al da gel fermân ise
Kimde cem’ olduysa göster emr-i muhâlin senin
Zevk-ı dil zâil olunca rûh hayâtından düşer
Bu hayâtımın hayatı nûr-i dil mâlin senin
Bir göreydi gözlerim ebrû-kemânın tâkını
Âl ile elden alaydı vârımı âlın senin
LUTFÎ-tek var mı aceb bir kâʻbe-i kûyinde yâ
Dest-beste gönlü haste hâk-i niʻâlin senin