Sözleri
Başdan başa seyret halk-ı cihânı Maʻlûm ola âşikâre nihânı
Ne renge boyanmış efrâd-ı zemân Bir kerre keşfeyle devr-i zemânı
Ulemâ sulehâ çekildi gitdi Herbiri merâm-ı maksûda yitdi
Ay dutuldu günün zıyâsı bitdi Bulamazsın bir duracak mekânı
Bir gör ne âlemdir ebnâ-yı beşer Ekserîsi biri birinden eşer
Bakar bize bugün kâfirler şaşar İslâmlar gezdirir tâze nisvânı
Nûrunu nâr etmiş küfür kemendin Boynuna bırakmış kolalı bendin
Alafrangada beğenmiş kendin Küfr ile doldurmuş islâmistânı
Erkekleri ırak olmuş rahmetden Dişileri münezzehdir iffetden
Şerîʻati bırakmışlar zimmetden Muktedâ etmişler nefs ü şeytânı
Humar hamir meydânları doldurmuş Fil-i zinâ yüzlerini güldürmüş
Envâ-ı ısyânı şeytân buldurmuş Bu rezâlet doldurmuşdur meydânı
Nisâlarda zerre hayâ bulunmaz Nisâsız işretsiz meclis olunmaz
İş karışmış bugün önü alınmaz Meğer ki erişe kahr-i Sübhânî
Mescidlere bugün necâset doldu Er olan erenler peyderpey öldü
Bu dîn-i İslâm’ın gülleri soldu Görün ne gösterir hukm-i Rabbânî
Uryan avretleri iftihâr ile Gezdirir beraber iʻtibâr ile
Gösterir her yerin iştihâr ile Aslâ kabûl etmez emr-i Kur’ân’ı
Bu kadar bunları seyreder bu nâs Bu nâsdan kurulmuş elbet bu esâs
Bunlar cemâatdir kumandan vesvâs Taşlarda mevcutdur küfr-i tuğyânı
Zikr-i lisân bugün deyyûs teresdir Cümlesi fâsıkdır şehvet-perestdir
Fil-i fücûr husret oğlu merestdir Taʻmîr eylemişler dâr-ı husrânı
İki para etmez bir ferd-i leîm Âmir-i mahlûka olmuşdur taʻyîn
Küfr ü zulmet dolmuş bu rûy-i zemîn Bu halde bırakmaz Hakk’ın fermânı
LUTFÎ gamdâr olma yakındır şafak Hak Kerîm’dir tebdîl olur bu siyāk
İnşallah kahrolur efrâd-ı nifāk Munkatı’ olur mu Hakk’ın ihsânı