Sözleri
Bastı beni bağrına
Himmet edip de gitti
Giderken şöyle baktı
Nazarı cana yetti
Dâim hûbb ile süzdüm
Peşinde aşkla gezdim
Ondaki sırrı sezdim
Gönlüme irfân ekti
Hallerin görmediler
Görüp de sevmediler
Kıymetin bilmediler
Eşi bulunmaz tek’ti
Muhabbet ile baktım
Hallerini hep tarttım
Canlı Kur’ân seyrettim
Ne güzel bir örnekti
Allah’ında yok olmuş
Sadece ismi kalmış
Her hâli nûra dönmüş
Âdetâ bir melekti
Nefisle barışmamış
Günâha bulaşmamış
Gafletle dolaşmamış
Sanki saf bir bebekti
Boşamıştı dünyâ’yı
Özlemişti ukbâyı
Mal-ı mülkü olmadı
Miras birkaç gömlekti
Yaşayan ölü idi
Hikmetler gölü idi
Hakk’ın bülbülü idi
Azmi Hakk’a dönmekti
Gönlü hep câmideydi
Ahlakı hâmideydi
Bütün azmi gayreti
Medine’de ölmekti
Yolu Nakşî yoluydu
Hakk aşkıyla doluydu
Gönlündeki sevdâsı
Cemâl’ini görmekti
Sevgiden hiç bıkmadı
Hakk’tan gayra bakmadı
Gönül kırıp yıkmadı
İşi dâim sevmekti
Yunûsî O’nu sevdi
Hallerine özendi
Ahlâkıyla bezendi
Bence O aşk demekti