Sözleri
Belâ-yı girdâba düşen sefîne
Gökde uçan kuşdan istimdâd eyler
Bahr-i kahir dolsa rûy-i zemîne
Amân Allah diye bin feryâd eyler
Âteş aldı bu dünyâyı alışdı
Kâfir İslâm birbirine karışdı
Kullar azdı Hak’dan belâ erişdi
Kebâir küfüre istinâd eyler
Sular gibi akar akar giderler
Kebâiri göz önünde ederler
Evlâdından fâsık ümm ü pederler
Şehvet-i nefsine inkiyâd eyler
Nisâ ricâl birbirine karışdı
Ehl-i şekâ isyân ile görüşdü
İblîs mel’ûn murâdına erişdi
Yürüdür tugyânı i’timâd eyler
Ahkemü’l-hâkimîn Rabbü’l-âlemîn
Demezler göndermiş Kur’ân-ı mübîn
Münkir-i kıyâmet olur mu gam-gîn
Gün-be-gün gafleti izdiyâd eyler
Edeb ü hayâdan olmuşlar berî
Îmân u islâmdan kalmışlar geri
Bahr-i şekâvetde civân u pîri
Râh-i şerî’atden istib’âd eyler
Kolay kolay İslâm nâmı söylenmez
Emr-i Kur’ân nedir aslâ dinlenmez
Bu gaflet kıratı gider eylenmez
Kitabdan bî-taraf infirâd eyler
Eyvâh İslâm bugün bozuldu gitdi
Tarîk-ı dalâle düzüldü gitdi
Îmân irfân ise süzüldü gitdi
Dem-i gaflet kalbde incimâd eyler
Âmirler verdiği emrine sâhib
Elbette emr’ullah cümleye gâlib
Kâdir kudretini eder mi gāib
Gayretu’llah LUTFÎ gör neler eyler