Sözleri
Bir keder halk etse Rabbü’l-âlemîn
Mü’min-i muvahhide mükâfât eyler
Her ne diler ise cenâb-ı Mu’în
Hamd eden hâmidi mücâzât eyler
Belâya sabr eden kazâya rızâ
Cennet-i alâdır sabrına cezâ
Fâtımetü’z-Zehrâ câr-ı Murtezâ
Firdevs ravzasına mülâkat eyler
Her ne gelse Mevlâ’sından kuluna
Hamd ü şükrü ezkâr etse diline
Mağfiret fermânın alur eline
Rahmet-i Rahmân’a muzâfât eyler
Mü’mine ne gelse zât-ı Mevla’dan
Ayırmazsa kalbin Hak Teâlâ’dan Ayırmaz
Mevlâ’sı taht-ı livâdan Cenâb-ı zül Celâl beşâret eyler
Bulsun evlâdları ind-i Hüdâ’da
Merhamet mağfiret nûr-i hüdâda
Rahmet okur kullar bây u gedâ da
Mübârek rûhunu kerâmet eyler
Nûr-i îmân ile münevver evlâd
Âdâb-ı İslâmla olmuşdu âbâd
Merhamet-i Mevlâ eyleye dilşâd
Dergâh-ı Rahmân’da berâet eyler
Gönlünde göründü feyz-i Rabbânî
Kalbinde var idi hubb-i Rahmânî
Yüzünde eser-i nûr-i îmâni
Gören İslâm böyle şehâdet eyler
Vâlidesi bulsun bu derdde rahmet
Bu derdine Mevlâ ede merhamet
Cennet-i a’lâda bir bâkî devlet
Hazret-i Peygamber şefâ’at eyler
Mevlâ ihsân etsin sabr-ı cemîller
Hurmet bulur elbet derdli alîller
Cennet-i a’lâda zâd ü kalîller
LUTFİYÂ Mevlâ’sı ziyâfet eyler