Sözleri
Bülbül-i şeydâ gül budağına
Mecnûn-i sahrâ Leylâ dâğına
Kühken Ferhåd bülbül-i cânı
Saldı feryâda Şîrîn bâğına
Kurdu cân-gâhe tahtını cânân
Bahşetdi câne zevkini cinân
Husn-i cemâli seyretdi cânân
Mihr ü mâh kurbân al yanağına
Mihr-i muhabbeti çaldı gönlüme
Ekmel-i îmân doldu gönlüme
İlm ü hikmeti geldi gönlüme
Olalı huddâm pîr ocağına
Evliyâu’llah kenz-i irfândır
Mazhar-i nâm-ı nûr-i Yezdân’dır
Kalbi kābil-i feyz-i Rahmân’dır
Dürr-i şehvârdır al kulağına
Pîr-i tarîkın el ver eline
Seni iletsün lâhût iline
Merhameti bul râz-ı diline
Cân u dilden koy yüz ayağına
Aşkı meşk eyle derûn-i dilde
Zevk-ı güli bul hoş mey-i mülde
Bülbül-i cânı mevsim-i gülde
Kurbân edegör gonce çağına
İlm-i ezelde âşıka ezvāk
Eylemiş Allah aşkını erzāk
Cem’ olup uşşâk aldılar evrāk
Dermeye güller tevhîd bâğına
Hubbun edüpdür âdemi nâcî
Zerre-i derdin gönlüm ilacı
LUTFÎ gönlünde yakdı sirâcı
Pervâne olup dîn çırağına