Sözleri
Câhile versen öğüt emeğin hebâ eder
Almaz öğüdü câhil gafleti gıdâ eder
Hakk hakîkat söylesen kapatır kulağını
Söz ağızdan çıkarken tez onu inkâr eder
Söyler isen bâtıl söz açılır kulakları
Tasdik ederek onu hemence ikrâr eder
Cehennemdir ârife câhillerle oturmak
Girse meclise câhil ol meclisi dar eder
Her gül ile birlikte bulunur bir de diken
Hakk aşığın gül eyler câhilleri hâr eder
Bilmez âşık kıymetin esasen câhil olan
Hemi de din adına âşığı berdâr eder
Tanımaz câhil olan Mevlâ’nın has kulunu
Mevlâ sevdiği kulu âleme serdâr eder
Cehâlet büyük günâh ilimdir cehle penâh
Câhillikte kalanlar kendi kendin har eder
Kişi nefsin bilirse hem rahmeyler kendine
Nefsin bilmeyenlerin nefsi tez hunhar olur
Câhilin gözü kördür câhiller kindar olur
Şol nefsi emmâre ki câhili kindar eder
Câhilin nefsi yılan sanma bu sözler yalan
Zehirler âşıkları câhil nefsin mâr eder
Nefsin bilen ârifler semirtmezler nefsini
Nefs kalesini yıkıp gönlünü îmâr eder
Seviyorsan Mevlâ’yı tut ârifler eteğin
Âriflerin himmeti emmârey tîmâr eder
Yunûsî uzak ol sen gâfil’i câhillerden
Hakk sevdiği kulları kendisine yâr eder