Sözleri
Çün çıkar ten’den azîz cancağızın
Korlar kara yere bil tenceğizin
Bey efendi der iken halk-ı cihân
Unutula ad ile san’cağızın
Bunda yârân ile zevk eyler iken
Mâr ü mûr’la dola dört yancağızın
Dünyây-ı dûn’e değişdin ey miskîn
Az-çok elinde olan dinceğizin
Seni halkeyledi Hak tâat için
Geçdi zâid yere günceğizin
Mülk ile mâl’e mağrûr olurdun
Unutuldu yatacak inceğizin
Fânîdir Seyfî çün cihân bildin
Bâr-i Dergâh’a çevir yüzceğizin