Sözleri
Beni Mecnûn eden dildâr değil mi?
Alan bu gönlümü ol yâr değil mi?
Onun sevdasına düşen fakirin,
Gözü yaşlı özü bîmâr değil mi?
Kılan âşıkları mestân ve hayrân,
Elest bezmindeki ikrar değil mi?
Azazil’i eden mel’un ve matrûd,
Enâniyet ile inkâr değil mi?
Yaraşmaz âşıka ağyâr a rağbet,
Hicab olan sana ağyâr değil mi?
Sakın Karunleyin dinarı derme,
Onu hasf eyleyen dinar değil mi?
Zuhûru istemez gerçek erenler,
Kulu yoldan koyan ızhar değil mi?
Bu yolda sıdk ile ihlas gerekdir,
Mürâiler kamu küffâr değil mi?
Günahkârâna tövbe hoş emandır
Hüdanın bir adı gaffar değilmi?
Eder kürside vâiz halka pendi,
Henüz kendi işi evzâr değil mi?
Killâbdır sim ü zer tâlibleri bil,
Ki dünya cife i murdâr değil mi?
Günâhlar başıdır dünyayı sevmek,
Diyen Peygamber-i Muhtâr değil mi?
Hemân zikr eyle Kuddûsî Hüdâyı,
Kulu Sultan eden ezkâr değil mi?