Sözleri
Dost yüzüne bakmağa key safa nazar gerek
Dost ile bilişmeğe cân gözü bîdâr gerek
izz ü nazdan geçiben tertibler terk edüben
Varlıklar tüketüben yüz bin ol kadar gerek
Varlıktır hicâb katı kim yıka bu hicâbı
Dost yüzünden nikâbı götürmeğe er gerek
Varlıktır hicâb katı kim yıka bu hicâbı
Dost yüzünden nikâbı götürmeğe er gerek
Sen hicâb katı kim yıka bu hicâbı
Kaykımaz öne sona kime ki didâr gerek
Gel imdi hicâbın yık hırs evinden taşra çık
Hak bağışlaya tevfîk kasd ile hüner gerek
Âşıka izzet ü âr vallah bedi bu haber
Âşık isen cânsız gel ne ser ü destâr gerek
Sen seni elden bırak dost yüzüne sensiz bak
Mansûr’layın Ene’l-Hak dahi sebûk-bar gerek
Kim dost ile bilişe lâ-cerem derde düşe
Âşık cânı hemişe ser-mest ü humar gerek
Sen seni aradan al cism ü sûret cânsız kal
Onda bulasın visâl ayruk ne pazar gerek
Dost ile bilişen cân oldur kendüye kıyan
Varlık leşkerin sıyan dahi çâpükter gerek
Terk eyle kıl u kâli dosta vergil mecâli
Yokluktadır visâli kamudan güzer gerek
Bu göz gördüğü değil bu akl erdiği değil
Dil vasf verdiği değil bî-lisân basar gerek
İşit işit key işit dost katına sensiz git
Dosta gidene önden kendüsüz sefer gerek
Az bakmagıl sen çoğa çün dost içinden doğa
Varlığın saygıl yoğa bunca ne haber gerek
Unut unut kamusun söylegil sözün hâsın
Dilersen dost göresin bundan gayri ser gerek
Dünya vü âhiretden nice türlü nimetden
Dost yüzünü görmeğe kamudan geçer gerek
Dünya ahret ahvâli zen u ferzend vebâli
Dilersen dost visâli varlıkdan hazer gerek
Boncuk değil sır sözi gel gidelim ko sözü
Dostu görmez baş gözü ayruksu basar gerek
Yunus imdi yavı var bulmayasın il ü şar
Kim hak desin kim bâtıl derviş burc u bar gerek