Sözleri
Dostlarım hep birleşmişler yıkıp beni tuş etmeye
Yıkılınca seyrederek gönüllerin hoş etmeye
Öfkeyle çekip gittiler yolu şeytân’ı tuttular
El tutup birlik ettiler haince bir iş etmeye
Şeytân ile birlik olup şekk-i gümân ile dolup
Şöyle beni münkir bilip and içmişler vaş etmeye
Kin’i nefret nefretle dolmuşlar şeytân’a ortak olmuşlar
Hep birden kavilleşmişler benimle savaş etmeye
Bir dem olmuşlardı uzak kurmuşlar görmedim tuzak
Çekmişler tuzak içine her bir yandan taş atmaya
Doğruya yalanı katıp ihânet okunu atıp
Çıkar için beni satıp gözlerimi yaşartmaya
Bâde’yi gaflet içmişler dîn-i îmân’dan geçmişler
Gizli gizli anlaşmışlar şol hödüğü baş yapmaya
Çok dedim dinlemediler uyardım anlamadılar
Daldılar havzu fitneye habis suyla duş etmeye
Dâvet etti de gittiler ninni deyip avuttular
Cinnîler afsun ettiler gözlerini şaş etmeye
Almayın kötü söz dile dostluk kolay geçmez ele
Dost olarak şeytân ile Hakk kimsey yoldaş etmeye
Melekleri cin zanneder fitneyi de din zanneder
Dostu ile alay eder Hakk kimsey kalleş etmeye
Mü’min olanlar dinlesin sözüm Hakk’tır iy anlasın
Verdi ise bir kere söz sözün feramuş etmeye
Yunûsî’yim verdimse söz dönmem artık yansa da öz
And içtim Allah için ben dostla zehri nuş etmeye