Sözleri
Evvel oldun, sonda geldin, varlığın tek mihrisin
Her Nebî bir nehre benzer, Sen nübüvvet bahrisin
Onca câhilden çıkardın zirve bir insâniyet
Böyle simyâ bilmez âlem, Sen hidâyet sihrisin
Burda Zemzem, orda Kevser ellerinden çağlıyor
Parmağından aktı şerbet, câna cennet nehrisin
Sen ki ümmî bir yetimsin, tek mürebbî Hakk sana
Sen’de irfan, Sen’de hikmet, mârifetler şehrisin
Sırr-ı hilkatsin Efendim, Hâlık’ın mahbûbusun
Yerlerin hem göklerin, Sen Kâinâtın Fahri’sin
Sen’dedir esrârı aşkın, Sen’de vuslat gizlidir
Âşikârın sırrısın hem, hem de sırlar cehrisin
Yüksek ahlâkınla Sen’sin en güzel örnek bize
Ey tabîbim, Sen, zehirlenmiş kulun panzehrisin
Rahmeten li’l-âleminsin, şefkatin çok ümmete
Zulmün, ancak, mahvısın; küfrün, nifâkın kahrısın
Düşmesin gayyâya Tâlî, Yâ Rasûlâllah medet
Tut elimden, hem nübüvvet hem şefâat mührüsün