Sözleri
Ey bî-misâl vâhid-i hüsnün misâl içinde
Âyînenin göründü bir hub cemâl içinde
Düştü kamû heyâkil kâmetine mukâbit
Cünbüşü gösteren sen şekl-ü hayâl içinde
Bu san’atı kim bilür, bu kudreti kim görür
Bu vuslatı kim bulur ceng-ü cidâl içinde
Kande bulur isteyen lütfunu ey dost senin
Çünkim anı gizledin kahr-ü celâl içinde
Mushaf-ı hüsnüne çün tefe’ül eyledim ben
Burc-u belâda gördüm kendimi fâl içinde
Taliimi yokladım mihnet evinde buldum
Anın için yürürüm her dem melâl içinde
Kismet-i rûz-i ezel aldı kâmû nasîbîn
Kimisi buldu râhat kimi nükâl içinde
Bizim de mihnet imiş kısmetimiz ezelde
Kaldı başım anın çün fitne vebâl içinde
Gamsız olan adamı sanma anı âdemî
Hayvandan ol edaldir kaldı dalâl içinde
Şâdlık ehl-i aşka, aşkın gamıdır veli
Şol ayrılık güzeldir ola visâl içinde
Haddin tecellîsine müştak olur bu cânım
Görmedi çoktan anı şol zülf-ü hâl içinde
Mescide varmak ile zevke ereydi zâhid
Kılmazdı da’vâyı ol bu kîl-ü kâl içinde
Meyhânede bir kadeh nûş etmeği vermezem
Bin şuğluna Sofînin tekyede şâl içinde
Mescid-ü meyhâneyi fark eylemem zâhidâ
Göründüm ise ne var ha ile dâl içinde
Ver serini Niyâzî sırrını verme yâde
Nadâna sırrın veren kalur vebâl içinde