Sözleri
Ey her dü-serâ hurşid-i eflâk-i tecellâ
Muhtâr-i Hudâ müftehar-i arş-ı muallâ
Leyle-i keremde Kerîm’in va’d-i kerîmi
Tebşîr-i azimdir sana “Rabbüke feterda”
Ey rehber-i kül rûz-i cezâ kân-i şefâ’at
Gülzâr-ı denâ bülbül-i bezm-i Fetedellâ
Vasfın ne güzel vâsıfıdır sûre-i “Ve’n-necm
“Yâsîn” senâ eyler sana hem sûre-i Alâ
“Ve’l-Leyli” kasem-gû şeref ü şöhret ü şânın
Arşa erişir hâzin-i esrâr-ı “Mâ-evhâ”
“Ve’ş-Şemsi” şehâ mir’ât-ı didâr-ı şerîfin
Menzil-gehiniz şeb-i şerâfetde “Ev ednâ”
Ey şân-ı kerem la’l-i lebin nehr-i Müddessir
Sultân-ı rusül bâr-gehin bâb-ı temennâ
Câm-ı mey-i “Hâmîm” ile kevser-i Müzzemmil
Verdi hayâtı dillere eyledi Müzekkâ
Gönderdi sana hil’at-i Levlâke “le umrük”
“İnşirâh” ile “Ve’d-duhâ” hem sûre-i Tâhâ
O Verdi şerefin Âdem’e bu sevket ü şânı
Seâdet-i tâc-ı serini “‘alleme’l-esmâ”
İdrîs’e verüp hazret-i Hak şân u şerâfet
Yüzün suyu hurmetine “mekânen aliyyâ”
Hurmetin ile Nûh-i Necî buldu necâtı
Fermân-ber olup emr-i Nûh’a emvâc-ı deryâ
Şân u şeref ü şevketine Bâri Teâlâ
Zünnûn’e edip batn-ı hûti Mescid-i Aksâ
İbrâhim’e nûr oldu nârı hâmil-i nûrun
Olduğu için İsmâîl’i eyledi ihyâ
Yol verdi hemân hazret-i Mûsâ ya yem-i Nil
Urdu asâyı himmetin ile yed-i beyzâ
Serîr-i Süleymân’e esâme mi bırakdı
Cebrâil ola hâmil-i livâ-yı Fetahnâ
Yûsufu bulan Yakub-veş ber-murâd oldu
Nâib olalı dergehine zât-ı Mesîhâ
Mir’ât-ı Hudâ nûr-i hüdâ neyyir-i a’zam
Cân verdi cemâl görmeğe Yahyâ Zekeriyyâ
Mescûd-i melek oldu o dem hazret-i Âdem
Nâşir-i nûrun olduğıçün Âdem ü Havvâ
Ey nûr-i hudâ şânına şâyân bu şerâfet
Tenvîr ede arş-ı a’zamı Yesrib ü Bathâ
Na’l-i Burâk’ın olsa sezâ seb’a-i seyyâr
Verdi kademin arşa şeref Leyle-i Esrâ
Meddâhın iken hazret-i Hak ilm-i ezelde
Kim vasfına kãdir ola ey nûr-i Teâlâ
Gözler seni hep bây u gedâ rûz-i cezâda
Mecmûa-i mahşerde vücûdun mütemennâ
Efrâd-ı ümem hâk-i pâyin kıymeti olmaz
Bahş olsa ne var hâk-i pâyine bütün eşyâ
El-yevm bulunan hâmil-i imân sana kurbân
Ferdâ düşe bu başımıza sâye-i Livâ
Deryâ-yı keremden n’ola bir katre-i ihsân
LUTFÎ kuluna eyleye ikrâmını Mevlâ