Sözleri
Ey kopuz ile çeşte aslın nedir ne işde
Sana suâl soraram aydı ver bana üşde
Aydur ki aslım ağaç koyun kirişi bir kaç
Gel işreti dinle geç aklı koma beleşte
Aydurlar bana harâm ben uğrılık değilem
Çünkü aslım mismildir ne var imiş kirişte
Bana kiriş dediler aşka giriş dediler
Benim adım aşk verdi ben durmazam kolmaşda
Şâdîlik ile geldim iş bu âleme doldum
Mürvetlere düzüldüm kodular iş bu düşte
Ağaç teri dirildi kirişi ile bir oldu
Aşk denizine daldı bahâne yok bu işte
Mevlânâ sohbetinde sâz ile işret oldu
Ârif ma’nâya daldı çün biledir ferişde
Ferişteyi anmaktan bilesin murâd nedir
Gece gündüz biledir senin ile her işte
Ol ferişteler adı Kirâmen Kâtibîndir
Yazmaktan usanmazlar armazlar yaz u kışda
Birisi sağ omzunda birisi sol omzunda
Birisi hayrın yazar birisi şer cümbüşte
Kağıtları tükenmez ne hod mürekkepleri
Aşınmaz kalemleri kâimlerdir ol işte
Hem meyhâneye varır hem püt hâneye girer
Bunlar saklarlar seni sen gâfilsin bu işte
Yunus imdi Sübhân’ı vasf eylegil gönülde
Ayrı değil âriften bu kopuz ile çeşde