Sözleri
Eyâ zâhid dinle beni edersen sen Hakk’a heves
Gel zâhir ilmini bırak ilmi zâhir gönle mâraz
Aşk ilmidir ilmin hası siler gönülden kir pası
Şeyh’imdir aşkın hocası mektebi aşk’a ayak bas
İlm-i zâhir gurur verir şeytânlığa özendirir
İlmi zâhirde kalanı şeytânlar eyler iltimâs
Hocalarda bulamazsın ilim irfan dolamazsın
Bâtın dersini Şeyh verir Şeyh eşiği cay-ı menâs
Nâzır gönüllere Rahmân bâtındadır genci nihan
Eyleyip gönlünü sehan et ilm-i ledün ihtisâs
Zâhir-i bâtın birleştir hocam gönle aşk yerleştir
İlmin içinde aşk yoksa o gönülde kir ile pas
Şeyhlerde ilmi hakîki O’nlar gönüller tabîbi
Şeyh süzgeçinden geçmezsen olursun sen ehli meas
Okudum bunu Kur’ân’dan büyük âlim idi şeytân
Fayda görmedi ilminden lakab oldu ona ahnas
Veliyim der caka satar eğilir el etek öper
Tavrı şeytân’dan bin beter sarmış gönlünü ihtiras
Evliyâ’nın âlameti ekser olur melâmeti
Nâsdan gizler kerâmeti çıkaramaz yoldan hannas
Kesret içinde vahdettir vahdet içinde kesrettir
Hem halvet hem de celvettir ruhları Hakk’tan iktibâs
Anlayan azdan çok anlar ne desen anlamaz hamlar
Ekser münkirdir hocalar onun çün sözü kısa kes
Doğsa nasipsiz anadan hazz alamaz o mânâ’dan
Bahsedip de dilâra’dan boşuna harcama nefes
Yunûsî var Hakk’a yalvar şeytân gibi olmuş kullar
Seni Mü’min olan anlar şeytânîden alakay kes