Sözleri
Ezelden âdet-i Mevlâ dostuna
Sevdiği kulunu mübtelâ eyler
Alınca abdini kerem destine
Anı bir derd ile ibtilâ eyler
Sabr ile selâmet buldu erenler
Belâları baldan tatlı görenler
Her ne gelse Hak’dan lezzet bulanlar
Dergâhında anı ictibâ eyler
Ne kadar Mevlâ’sı verirse derdi
Dergâh-ı Mevlâ’ya mültecâ kendi
Her ne verse Hudâ kudretin kandi
Hudâ’dan gelene merhabâ eyler
Ma’şûkundan her ne gelse âşıka
Kevser-i cennetdir rûh-i fâika
Verirler hediye elbet lâyıka
Sadr-ı esrârina âşinâ eyler
Herbir derdin elbet dermânı vardır
Dermân ise derde dâimâ yârdır
Erbâb-ı derd olan bil bahtiyârdır
Derd ile kurbiyyet intihâ eyler
Derd odur ki kulu bahtiyâr eder
Derdi dermân olur veremler gider
Derdliye Mevlâ’sı merhabâ eder
LUTFi bu derd abdi zül -velâ eyler