Sözleri
Gönlü renksizlik bürüdü insanlar hep yaşıd geldi
Gözüm gönlüme yürüdü din dinsizlik eşid geldi
Gördüğümü görmediler bildiğimi bilmediler
Erdiğime ermediler çün ruhuma reşid geldi
Karanlıkken aydın eden gündüzü nûra gark eden
Var mı uyanıp seyreden gönlevime hurşid geldi
Tevhit edip birlediğim sırlayıp da demediğim
Avâm-ı nâsın gözüne türlü türlü çeşit geldi
Düşündüm evvel ben yoktum elif ile bâ ya baktım
Tevhit gözlüğünü taktım gönle sırrı işit geldi
Halkı Hakk’la sarmaldım şirk askerin yağmaladım
Bire nasıl iki deyim tevhit ile irşad geldi
Söyledim gizli olanı vâhidi ehadı tanı
Sarmış tevhid her bir yanı sırlar bugün küşad geldi
Âlem ol Hakk’ın nefesi ben demek de neyin nesi
Tenler ruhların kafesi şirki evden boşald geldi
Kurtarınca ruhu tenden azad oldum nefs itinden
Geçip gittim adı sandan gönlüme lezzet tad geldi
Oldu gönlüm Hakk’a ma’kes o an geldi hatiften ses
Gayrıdan ümidini kes kendini Hakk’a kat geldi
Aradığım rengi buldum dâhî ben de renksiz oldum
Yunûsî bak renksiz kaldım şükür ömrüme şad geldi