Sözleri
Gördüm ki insan gâfil
Özünden haberi yok
Mir’at eylemiş gönlü
Nâzırdır oraya Hakk
Nâsı seçmiş zâtına
Vermiş sırrı bâtına
Zâhir bâtıl bâtın Hakk
Geç zâhir bâtına bak
Gör sıfatını tende
İdrak et zat-ı canda
Gönül denen cevhere
Bakar ayna olarak
Vahdet mey’ini içip
Beşeriyyetten geçip
Hakk’la bâtılı seçip
Hakk oluben vehmi yak
Aç kulağın pendime
Verme değer kendine
Boyanıp Hakk rengine
İradey O’na bırak
Sözü bırak gel öze
Takılma kaşa göze
Refik olarak bize
Tevhitten oku sebak
Hakk yoluna girmezsin
Ayândır O görmezsin
Ne kadar da aymazsın
Benlik etmeyi bırak
Sormayasın Hakk nerde
Hakk’a kendinsin perde
Görürsen Hakk her yerde
Bedenini eyle çâk
Gönlünü ayna etsen
Cilay muhabbet katsan
Aşkı Hakk’la parlatsan
Gelir gönlüne ezvak
Düşün hele yoksun bak
Vâcibel vücuttur Hakk
Damlay geç ummâna bak
Yaşa sen hiç olarak
Yunûsî’yi miskin nist
Ayıkamaz dâim mest
Olmuşam dost ile dost
O ben ben O olarak