Sözleri
Hakk’ı koyup bâtıla meyl ü muhabbet neden
Tâbi’-i şeytân olup fitne vü şirret neden
Râh-ı salâha gidüb hilm-i sülûk ehli ol
Nefse uyub her zaman hiddet ü şiddet neden
Bir kapınun kulları bir erin oğulları
Bir birine şer sanub buğz u ‘adâvet neden
Fânî cihânın kişi mâlini cem’ eylese
Bir gün olur kor gider cimrilik hisset neden
Devlet-i dünyâ-yı dûn bir kuru sevdâ iken
Fânîye mağrûr olub zînet ü şöhret neden
Mülk-i Süleymân ile taht-ı senindir kani
Bildin ise bunları fânîye rağbet neden
Aç gözünü imdi gel nûr-ı basîretle bak
Meslek-i hayrı koyup şerre azîmet neden
Sünnet-i Fahr-i Resûl oldu çü hayr-ı sübül
Mesleki tahvîl edüp ‘âdet ü bid’at neden
‘Aklını der başına dinle Hüdâyî’yi gel
Hak sözü gûş edegör böyle sefâhet neden