Sözleri
Harama fetvâ çıktı Kur’ân fayda etmiyor
Âhir zamana geldik Mü’min cihad etmiyor
Kalmadı ahde vefâ nankörlük kaç bin defâ
Amaç hep zevkü sefâ nâs rahat terk etmiyor
Herkeste bir lüks hayat yenmiyor ekmek bayat
Şişmiş avurdu surat fakirden söz etmiyor
Zenginler cimri oldu etraf miskinle doldu
Bilmem bunlara noldu zengin infâk etmiyor
Kat kat oldu binâlar pek çoğaldı zinâlar
Yoldan çıktı analar çocuğa nush etmiyor
Değişti böcek börtü kalktı vücuttan örtü
Hep şamata gürültü kızlar hiç ar etmiyor
Kocalar hep yozlaştı babalar kızıllaştı
Kızı başını açtı kıskançlık da etmiyor
Söndü gönülde közler tutulmuyor ki sözler
Sohbet etse de Şeyhler sohbet fayda etmiyor
Âlim ilim belliyor faydasını görmüyor
Nefsi şeytân’dan memnun Hakk’ı talep etmiyor
Hocalar oldu bir hoş içki içmeden sarhoş
Dışı hoca içi boş hoca vâ’az etmiyor
Tilmiz gitmez hoca’ya kardeş düşman bacı’ya
Kadın asi koca’ya kadın taat etmiyor
Kalmadı Hakk’a ermiş zikir çekmiyor derviş
İçi dışı hep teşviş Hakk’a şükür etmiyor
Âbit abdallık yaptı zengin eline baktı
Dînîn îmân’ın yıktı âbit sabır etmiyor
Zâhit zühdünde kaldı şeytân îmân’ın aldı
Gönlü dünyâya daldı âh tevekkül etmiyor
Yunûsî de pek yandı nefse şeytân’a kandı
Dünyâyı gerçek sandı dünyâyı terk etmiyor