Sözleri
İki kaşın arasında çekti hayy-ı istivâ
(Allemel esmâ) yı ta’lîm etti ol hattan Hüdâ
Zât-ı ilme Mustafâ, esmâye Âdemdir emîn
İkisinden zâhir olmuştur ulûm-i Enbiyâ
Zâr-ü esmâ vü sıfat ef’âl-ü asâr cümleten
Her zamanda bir Velînin vechine bunlar ziyâ
Secde eyle Âdem’e tâ kim Hakk’a kul olasın
Eden Âdem’den ibâ Hakk’tan dahî oldu cüdâ
Sûretâ gördüler Allah diyeni olmuş fakîr
Sandılar Allah fakirdir kendilerdir ağniyâ
Kenz-i lâ yüfnâ yi bilmez kandedir illâ fakîr
Bahr-ı bîpayânı bulmaz etmeyen terk-i sivâ
Ravzâ-i hadrâyı bilmez Hızr’a yoldaş olmayan
Âb-ı hayvân-ı bu zulmü görmeyenler sandı mâ
Bil ki seddin iki kaş İskender ortasındadır
Cem’i cem-ül cem ile feth oldu ebvâb-ı Hüdâ
Kande bulur Hakk’ı inkâr eyleyen bu Mısrîyı
Zâhir olmuşken yüzünde nûr-i Zât-ı Kibriyâ