Sözleri
İnsanın hokkabazını görürüm pazar içinde
Müslüman’ın yobazını görürüm şalvar içinde
Görsen sanırsın Müslüman dersin ki bu ehli Kur’ân
Sûret insan sîret hayvan hayvanlar yaşar içinde
Nâsa tepeden bakarak konuşur burnun dikerek
Kendini üstün görerek o kibri ikbar içinde
Emmâreyi geçememiş Hakk bâtılı seçememiş
Kalp gözünü açamamış nifak-ı etvar içinde
Âmâlık gelmiş gözüne çıkamaz günün yüzüne
Yarasanın yurdu mağra karanlığı gâr içinde
Görse gülü hiç hoşlanmaz verme eline koklamaz
Burnu kokuyu alamaz kalmış çalıy hâr içinde
Zâhir süslü görüntü hoş dilde ilim gönlü bom boş
Dışı dosttur içinden vaş olur kîn-i sâr içinde
Şeytân kapattı gözünü gaflet karattı özünü
Gece gündüz dâim yüzer gaflet-i enhâr içinde
Namazına bakıp kanma sakalına sen aldanma
Bakıp da insandır sanma çün şeytân’lar var içinde
Sanma Hakk’a secde kılar şeytân’la ortaklığı var
Şeytân’la aynıdır bunlar şeytân’la zıhar içinde
Gittiği şeytânî râh’tır Hakk’a âsî’yi gümrâhtır
Sevap sandığı günâhtır çok kötü bir kâr içinde
Yalan olur ise sözler bakarsa harama gözler
Sin içinde göynür öz’ler kalır çıyan mâr içinde
İmkan yok ki geri dönsün dili yok ki Hakk’ı ansın
Nûru îmân yok ki yansın yatar zifri târ içinde
Gönüller o gün açılır sırlar ortaya saçılır
Hasat o günde biçilir rezil olur yâr içinde
Mahşer günü de yorarlar nerde îmân’ın sorarlar
Mîzan-ı sırat kuralar kalır utanç ar içinde
Dersen dokunmasın azer mü’min nifaktan kıl hazer
O gün münafığ kâfirler kalır feryât zâr içinde
Olamazsan ehli îmân eylemez şefaat Kur’ân
Nifakla giderse insan yanar yarın nâr içinde
Yüce Rabb’im sen kerem kıl geçsin ihlâs ile her yıl
Hakîkî îmân bulunmaz münâfık kullar içinde
Türlü türlüdür bak yollar envâ’yı çeşittir kullar
Mü’mini sâdık olanlar Peygamberle câr içinde
O nefsine değer vermez mü’min senlik benlik bilmez
Benlik etmeyi neylesin Hakk’ın aşkı var içinde
Yunûsî söyle son sözü son söz aydınlatsın bizi
İrşat etsin cümlemizi Müslüman îsâr içinde