Sözleri
İnsanlara bu dünyâ bize âhiret düştü
Çoğusuna mâlâyan hoş bize hikmet düştü
Dert ile bî çâreyiz miskini âvâreyiz
Bu dünyâya âmâyız bize akâmet düştü
Bilmez iken bildirdi nefsimizi öldürdü
Sırrı perdey kaldırdı bak bize hayret düştü
Kaldı çoğu gaflette hâline şikâyette
Kulağı rivâyette bize hidâyet düştü
Âhireti saymadı kimse mala doymadı
Dahi cömert olmadı bize sehâvet düştü
Terk etmedi hevâ’yı gör münkiri âmâ’yı
Kurrayı ulema’yı bize şikâyet düştü
Mânâlarda gezeriz gönülleri süzeriz
Hikmetleri yazarız bize kerâmet düştü
Din ile diyânetin ölümü âhiretin
Her sebebi hikmetin şol bize kâmet düştü
Kulların dillerine acıdık hallerine
Bakarak yollarına bize vehâmet düştü
Kullar kulları kınar Hakk kulla kulu sınar
Bu devrân böyle döner bize melâmet düştü
Kitâb-ı aşk okuduk gönle aşkı dokuduk
Bülbül gibi şakıdık bize tilâvet düştü
Şol Şeyhim’in ilinde baldan tatlı dilinde
Hakîkatin yolunda bize muhabbet düştü
Biz O’na ümmet olduk sevdâsı ile dolduk
Sünnetinde eridik bize Muhammed düştü
Yunûsî nefse düşman cürümlerine pişman
Deyip Rabb’im el aman bize nedâmet düştü