Sözleri
İnsanların sermâyesi bir gün gelir de tükenir
Ecel gelir çalar kapı haydi göç vaktidir denir
Ölüm gerçek ahiret Hakk gâfil yaşamayı bırak
O gün günâh vebâl yükü omuzlarına yüklenir
Beyhûde yaratılmadın boş yere donatılmadın
Vâde gelip çattığında ömrün hesabı istenir
Hesabı veren Mü’mine açılır cennetin yolu
Melek karşılayıp kulu udhulül cenneh denilir
Ol münafığı kâfire dâhî cimriyi bâhile
Din yolunda şol kâhile fezûgul azâbe denir
Gönlün putu benlik durur müşrik eden kibri gurur
Gönlün aslı nurdur lâkin bencillik ile kirlenir
Hakk için derim sana men girse gönlüne zerre “ben”
Göremezsin Mevlâ’yı sen gönlünün gözü körlenir
Ol azâben elîmâyı duy bukraten esîlâyı
Oku zikran kesîrâyı gönül zikrile nurlanır
Düşünüp de fikredilse gece gündüz zikredilse
Hakk nefise nutk edilse nefis Hakk’a tez bağlanır
Hakk’ı tanımayan nefis emmâredir o da necis
Nefsi emmâre olanlar zikir çekmekte zorlanır
Yunûsî nefsini tanır emmârenin yok iy yanı
İşi gücü isyân küfür zannetme Hakk’tan utanır