Sözleri
İstanbul’a doğru mânâlı bakış…
Gözcü Kızkulesi, mahrem bu aşka…
Kimden kime doğru bu sırlı akış?..
Derinde başkadır, satıhta başka…
Önce Üsküdar’da olur sabahlar…
Sevdiğinden önce, uyanır âşık…
Her akşam gurûbu seyredip ağlar,
Kanlı gözyaşıdır camlarda ışık…
Üsküdar yolcusu ne bahtiyardır!
İki sultan gözler yolu sahilde…
Vâlideler şehri, müşfik diyardır,
Bir anne hasreti Zeynep-Kâmil’de…
Karacaahmet bir insan müzesi,
Yer üstünde duran taşlara inat…
Çamlıca’da kaynar hayrat gözesi,
Hüdâyî mülküne varmaktır murat…
Minarelerin en güzeli insan,
Burda âlemin en güzel ezanı…
Üsküdarlı öğrenir o ezandan
Sevgiyi, hürmeti, zevki, iz‘ânı
Vakıflar vâkıftır açın hâline,
İmâret, evlere götürür aşı…
Sîmâsından anlar, ârifse sîne
Fakiri bilemez sadaka taşı…
Asırlardır onlar gerçek sultanlar…
Ay ve güneş hayran şu Mihrimâh’a…
Sonsuz hazineden, bak hâlâ yağar;
Yağmur gibi sevap Emetullâh’a…
Devâtî, Nasûhî, Selâmi Ali…
Üsküdar’a konmuş, semâvî âlem…
Surre alayının o ilk menzili…
Üsküdar kaç iklim öteden Harem…
Fethi seyretmekle yetinmemiştir,
Fatihlerin Üsküdar’dır çadırı…
Bir nurlu gün iki kanatlı bir pîr;
Atik Vâlide’de dinler Hızır’ı…
Eski Mahkeme’de eskimez hüküm…
Dâvâlıysa sultan, kalkar ayağa…
Rum mimar haklıdır, Fatih’se mahkûm!
Bugün de muhtacız böyle bir çağa…
Bin yıldır vicdana tanınan hukuk;
Rum’un, Ermeni’nin, hür kilisesi…
Sevimsiz misyoner, iğreti konuk,
Üsküdar Kız Amerikan Lisesi…
Doğancılar meydanında curcuna,
Alkışlanır gökte uçan Hezarfen…
Bir ney taksimine karışır zurna,
Bir ulu pîr geçer selâm vermeden…
Eski Dar’dan kalmış birer hâtıra;
Çamlıca’yla Fethi Paşa Korusu…
Çeşmelerin bağrı kalemle yara;
Serinlemez içim yanar doğrusu…
Tarihine bîgâne bir nesille,
Kâtibime gülen şehir hislenir,
Semâ da mı katılır bu melâle?
Görünmez İstanbul, Boğaz sislenir…
İstanbul’a âşık belli bu şehir,
Geçit vermese de deryanın kolu…
Fırtınalı aşka sakin bir nehir,
Bir mânevî geçit, Hüdâyî yolu…
Her tarafı, Tâlî, bir cennet bağı;
Mânevî firdevsi Sultan Tepesi,
Kıyâmete dek bu aziz toprağı
Nurlu alınların gelir öpesi…