Sözleri
Nîm-nigâhın dilberâ vîrâne kıldı gönlümü
İştiyakın âteşi sûzâne kıldı gönlümü
Halların hindûlerin zarf-ı mey-i vahdet güzel
Seyr edince herbirin peymâne kıldı gönlümü
Âr u vârım ihtiyârım i’tibârım kalmadı
Husn-i rûyin âfet-i dîvâne kıldı gönlümü
Ey kemân-ebrû tîr-i müjgânların cângâhımı
Düzleyüp incû-teki dürdâne kıldı gönlümü
Ben senin kurbânınam ey şûh u şengim gel yetiş
Bilmezem ki şem’ine pervâne kıldı gönlümü
Târ-ı zülfün târ u mâr etdi dil-i pür-derdimi
Kays-veş sahrâ-nişîn giryâne kıldı gönlümü
Âh âteş-i yârdan doldu vücûdum rahm kıl
LUTFÎ’ye eyle kerem odhâne kıldı gönlümü