Sözleri
Bombaları kucaklar, bilmez oyuncak değil
Şarapnel parçaları uçar, salıncak değil
Harâbeye dönmüş ev, bahtiyar ocak değil
Paramparça bebekler, bedeni lîme lîme
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime
Sabîlerden alınan neyin intikamıdır
Kana susamış gürûh, bu çağın yamyamıdır
Sergilediği dehşet, Firavun makamıdır
Çetin hesap soracak Rabb’im elbet mücrime
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime
Hangi vicdan söyler ki, siyon haddi aşmadı
Masum canlara kıydı insafa yaklaşmadı
Zifire dönen rûhu zerrece aklaşmadı
Gözünü kin bürümüş, dönmez akl-ı selîme
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime
Filistinli ananın yiyip içtiği zehir
Beş evlâdı Şehiddir, gönlünü sarmış kahır
Zulmün faturasını eylerken Rabb’im tehir
Dar eylerdim dünyayı imkân geçse elime
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime
Şehirler ölüm yurdu, şehirler uçsuz mezar
Sözde medenî dünya, şatafatın kaç yazar
Kör sağır ve dilsizce eylersin ancak nazar
Doymadın mı kan kokan yere batası filme
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime
Ey Kahhâr azâbınla, eyle artık tecellî
Tûfânını çağırır bu gafiller besbelli
Kopsun kökünden kopsun, zâlimin yılan dili
Suskun mazluma düşsün, gayrı iki kelime
Savaş değil vahşet bu, lânet olsun zâlime