Sözleri
Mahrem etti sırrına dostsun diye etti fâş
Beni bu hâle koyan kim bilmedin gardaş
Oldum Hakk yola revân ettim hikmeti beyân
Dâhi sırları ayân göremedin gözün şaş
Sanma gâfil gezerim nüktey mânâ sezerim
Hikmetleri yazarım çatmayasın bana kaş
Yolum Hakk’ın yoludur gönlüm aşkla doludur
Hâlim derviş hâlidir olmadın bana yoldaş
Gafleti öğün yaptın Hakk’ın yolundan saptın
Hakk diye nefse taptın attın kardeşine taş
Düşman mı istersin sen nefsindir düşmanın hem
Ederek nefsini zemm var git nefsinle savaş
Okursan aşktan sebak görürsün ayândır Hakk
Aç gözünü tâb a bak kaçma güneşten huffaş
Sözünden döndü diye kınardın nâ mertleri
Sen de nâmertler gibi döndün sözünden ahnaş
Merhameti sıyırdın kardeşleri ayırdın
Fitne çün söz buyurdun rehnümân oldu hannas
Aşk dedim sen erindin libâs-ı kibr büründün
Kurtdun kuzu göründün sen olmak istedin baş
Gel ayrılma sen mâh’tan çık girdiğin o râh’tan
İmdat eyle ervâh’tan gel etme gafleti aş
Şeytân seni kayırdı Hakk’sın dedi ayırdı
Allah birlik buyurdu sense oldun bize vaş
Yunûsî’yi medhuşum libâs-ı Hakk’ı puşum
Hakk’ta fânî olmuşum sen seyrettin gözle kaş