Sözleri
Medîne menzili vahyi Hudâdır
Medîne menba-i feyzi Hudâdır
Medîne oldu yenbû’u ulûmun
Medîne maksemi ilm-i atâdır
Medîne Ummi Büldân dedi Tâhâ
Kamû büldân ana rızkı ğidâdır
Bukâ’ın efzalıdır Mekke andan
Medîne kâili hayrul verâdır
Niçin olmaya eşref cümle yerden
Duran anda Muhammed Mustafâ’dır
Zemîni Âsuman hep gıpta eyler
Ki me’vâyi İmam-ül Enbiyâ’dır
Ana dertli varan bulur devâlar
Kamû amrâza toprağı şifâdır
Olupdur Mevlidi pes Mekke şehri
Medîne mehcer-i Bedr-i Dücâ’dır
Medîne nefy eder komaz içinde
Sürer anları ki tarda sezadır
Medîne ehline kim ede tâ’zîm
Kıyâmette yeri Tahtellivâdır
Medîne ehline veren hediyye
Ulu devletlere erse revâdır
Medîne ehline cevr eyleyenler
Se’adet bulmaz anlar eşkiyâdır
Medîne ehlinin ayağ-ı tozu
Bu Kuddusi gözüne tutiyâdır