Sözleri
Ne kim senin cevrin ile geçirmişim ben günümü
Aşkın odu çıkarısar arşa değin tütünümü
Aşkın odu düştü bana ben yanarım ne gam sana
Yanıp içim kül olmuşum gözetme taşra donumu
Yanıp oda dersem girem yatlığa baş indirmeyem
Senden yüzüm döndürmeyem çün sana tuttum yüzümü
Gündüz hâlim gören kişi kâfir ise göynür özü
Kim ne bilir ben bilirim kim nice geçer dünümü
Kasdım budur şehri girem feryâd u figân koparam
Yine dönüben korkarım işide düşman ünümü
Aydur Yunus kim hakîkat ben Mecnûn oldum akibet
N’ola disen Mecnûn-sıfat hoş tutunuz Mecnûn’umu