Sözleri
Nice insan görmüşüm çayırlıkta otlarken
Dâhî burnunu tutup kemikleri koklarken
Şeytânların yolunda yılanların huyunda
Dilini uzatıp da insanları sokarken
Kemik için hırlaşıp diş gösterip dırlaşıp
Sinsi sinsi yaklaşıp dostlarını kaparken
Birbiriyle yarıştı silüetler değişti
Hayvanlığa alıştı malı mülkü toplarken
Aklı dünyâya salmış gafleti öğün olmuş
Günâh gölüne dalmış ticâreti yaparken
Köpekten ne farkı var ruhu hasta gönlü dar
Telaşla apar topar paraları saklarken
Yalandır dedikleri haramdır yedikleri
Gördüm kurnazlık ile tilki gibi bakarken
Hor görür her bir şeyi beğenmez hiç kimseyi
Kirletir elbiseyi domuz gibi kokarken
Anlamadım nasıl iş ense kalın göbek şiş
Görmez önün gözü şaş aygır gibi yatarken
Kemiğini bırakmaz sağa sola hiç bakmaz
Hırlar payın bırakmaz köpek gibi koşarken
Bunlara insan denmez bunlar yemeğin vermez
Yanlarına varılmaz hayvan gibi yaşarken
Bak niceleri gitti Azrâil tezden yetti
Varıp kabire yattı kat kat bina yaparken
İlleti kanser ile bir anda düştü dile
Gitti göz göre göre şeni şakrak yaşarken
Yunûsî sığın Hakk’a hayvanlık sıfatından
Gönlün hayvan olmasın bu dünyâda yaşarken