Sözleri
Kur’ân’ı oku anla
Tatbik eyle ölüm var
Tapma dünyâ malına
Terk et dünyây ölüm var
Dünyâya gelen göçtü
Ecel şerbetin içti
Her bir can hâke düştü
Kur’ân’a uy ölüm var
Kur’ân’dan Küllü Nefsin
Zâigatül Mevti duy
Kur’ân’ın emrine uy
Çün her cana ölüm var
Alalım ibreti biz
Kârun’un misâlinden
Onca mal yere battı
Düşün hele ölüm var
Şeddad ile Nemrut’da
İbret yok mudur bunda
Onca zengine bir bak
Ne oldular ölüm var
Kurtarmadı malları
Azaptadır canları
Çok düşün sen bunları
Kabir mahşer ölüm var
Günahların başıdır
Dünyâya gönül verme
Sâlebeyi neyledi
Mîzân sırat ölüm var
Ölümü ansa kişi
Mal yığmak olmaz işi
Tenbih edip nefsine
Der ki nefsim ölüm var
Mü’min olan inanır
Vâdi Hakk’a güvenir
Umut etmez dünyâya
Bilir Mü’min ölüm var
Ey nâs beni dinleyin
Dost düşmana ünleyin
Gece gündüz ağlayın
Canlar üzen ölüm var
Yunûsî dünyâ yalan
Sonu hebâyı talan
Var mı dünyâda kalan
Er geç bir gün ölüm var