Sözleri
Rûy-i zemîni seyret alkanlara boyandı
Feryâd-ı âh-ı İslâm arşa kadar dayandı
Haşre kadar bu derde yansın âdem olanlar
Felekde hep melekler bu derdimize yandı
Ebrû-kemân civânlar hâk üzre yeksân oldu
Günden güzel gül yüzler odlar içinde kaldı
Pîr ü civân o günde kanlar döker gözünden
Nevresteler güzeller kızıl kana boyandı
A’dâ-i ehl-i İslâm bugünde kandı kandan
Kāfdan kāfa bu dünyâ alkanlara boyandı
Başdan başa bu fitne ateşlenüp alışdı
Ya Rab ne sönmez oldu yandıkça yandı yandı
Amâmeler açıldı âlemler oldu gül renk
Tîğ-i adâ bu kandan kandıkça kana kandı
Baltaları çalarak hep kolları usandı
Ura ura kâfirler kılınçları üşendi
Câmi’lere haçları kâfirler o gün asdı
Çok köyleri kâfirler bütün berâber basdı
Nice cânlar tenine kılınçlarını çaldı
Anaların yanında yavrularını kesdi
Dört kâfir oldu kasab bölük bölük düşürdü
Yiğitlerin kanına parmaklarını bandı
LUTFÎ bu derd değerli bir âh çeküp derûndan
Sızıltı çıkdı arşa ehl-i kubûr uyandı
İslâm erişmeseydi bir ferd kalır mıydı ya
Lutf-i Hudâ erişdi orduları dayandı