Sözleri
Safları sıklaştıralım girmesin iblîs araya,
Kalbi de saflaştıralım, aksedecek nûr oraya.
Tasfiye olmazsa gönül, Hak ona kılmaz nazarı;
Pâdişâhın girmesi mümkün mü harap bir saraya?
Önce temizlenmelidir; kir, cerahat, kalmamalı,
Usta tabip merhemi sürmez, kokuşan bir yaraya.
Hak ile mesgul edemezsen duramaz boşta gönül,
Meyledecek, râm olacak mevkie, şehvet, paraya.
Tevbede olmazsa sebat, çevreni, yârânı düzelt,
Fayda verir söz mü; «Aman yanma!» demek bir çıraya?..
Olmalısın sâdece sâdıklara, sâlihlere dost,
Nûra bakan nûra döner, zifte bakanlar karaya…
Âlem-i mânâda siren çalmadadır nurlu tren,
Vârını Tâlî, vererek, bir bilet al, gir sıraya!..
Menzil-i maksûda gider, silsilenin nur katarı;
Sen de varırsın; vagonun sağlam oturmuşsa raya.