Sözleri
Sâlik olanlar dinlesin söyleyim ne etmek gerek
Câhil olan insanları terk ederek gitmek gerek
Bu imiş tarîkte usûl kendine hoş bir refik bul
Tehlikelerle doldu yol yola dostla çıkmak gerek
Tuta Şeyh’inin elinden ayrılmaya hiç yolundan
Vazgeçe bildiklerinden bildiğin unutmak gerek
Şeyh’in haklığ bilinmeli Şeyh öl derse ölünmeli
Kızarsa üzülmemeli tabuları yıkmak gerek
Cân-ı gönülden severek ne derse tamam diyerek
Önünde boyun eğerek her bir sözün tutmak gerek
Şeyhin sana emir etse o da ağırına gitse
Nefs diklenip isyan etse teslim ile yıkmak gerek
Bil Şeyh’ini canlı Kur’ân on çün besle hüsn ile zann
Sen ölüsün oysa zîcan bu göz ile bakmak gerek
Şeyh’ini terk etmemeli kovsa bile gitmemeli
Her bir şeye sabretmeli sabrı cemil etmek gerek
Her hâline özenmeli güzel huyla bezenmeli
Peşi sıra gezinmeli hallerini sevmek gerek
Hiçbir hâli olmaz ki boş Şeyh’in lokması olur hoş
Gönlünden lokmayı alıp Hakk aşkını tatmak gerek
Sevgisini berk eyleyip aklı fikri terkeleyip
Şeyh’in düşünüp ağlayıp kendini unutmak gerek
Şeyh’inden himmeti alıp gönlünde ummâna dalıp
Zâhire elvedâ deyip canda sefer etmek gerek
Aşk bâdesin içerek fenâfişşeyhi geçerek
Gönül kuşun uçurarak canı Hakk’a katmak gerek
Yunûsî Şeyh’in görende al iç diyerek verende
Şeyh’in elinden zehiri şeker diye yutmak gerek