Sözleri
Hakk dost Hu dost
Senden Gayrı Yok Dost
Girdim aşkın denizine bahrileyin yüzer oldum
Geşt ediben denizleri Hızır’layın gezer oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Cemâlini gördüm düşte çok aradım yazda kışta
Bulamadım dağda taşda denizleri süzer oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Sordum deniz balığına rak değil salığına
Girdim gönül sınığına gönülleri düzer oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Gönlümüz oldu ulu şar o şar gibi ya kanda var
Haznesinden aldım gevher dükkân yüzün bezer oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Ben ol dükkândâr kuluyum gevherler ile doluyum
Dost bağının bülbülüyüm budaktan gül düzer oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Ol budakta biter imân imân bitse gider gümân
Dün gün işim budur hemen nefsime bir Tatar oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Cânım bu tene gireli nazarım yoktur altına
Düştüm ayaklar altına topraklayın tozar oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Tenim toprak tozar yolca nefsim ilter beni önce
Gördüm nefsin burcu yüce kazma aldım kazar oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Kaza kaza indim yere gör bu nefsi yüzü kara
Hürmeti yok Peygambere bendlerini bozar oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Bu nefs ile dünya fâni pes dünyaya gelen kanı
Aldadın ey dünya beni işlerinden bizâr oldum
Hak Dost Hû Dost
Senden gayri yok Dost
Yunus durdu girdi yola kamu gurbetleri bile
Kendi ciğerim kanile vasf-ı hâlim yazar oldum
Hakk dost Hu dost
Senden Gayrı Yok Dost