Sözleri
Sofiyem halk içinde tesbih elimden gitmez
Dilim marifet söyler gönlüm hiç kabûl etmez
Boynumda icâzetim riya ile ta’âtim
Endişem ayruk yerde gözüm yolu gözetmez
Söylerim marifeti sâlûslanırım katı
Miskinliğe dönmeğe gönlümden kibir gitmez
Hoş dervişim sabrım yok dilimde inkârım çok
Kulağımdan gireni hergiz içim işitmez
Âlem çıraktır sadır gönlüm bunu gözetir
Nideyim Hak korkusu hergiz içimden gitmez
Görenler elim öper tâc u hırkaya bakar
Şöyle sanırlar beni zerrece günâh etmez
Dışımda ibâdetim sohbetim hoş tâ’atim
İç pazara gelicek bin yıllık ayyâr etmez
Görenler velî sanır selâm verir utanır
Anca iş koyarıdım el irüben güç yetmez
Dışım derviş içim boş dilim tatlı sözüm hoş
İlla ben ettiğimi dinin değşiren etmez
Yunus eksikliğini Allah’ına arz eyle
Onun keremi çoktur sen ettiğin ol etmez